We zijn naar huis 'gestuurd', prikpil zou mogelijk nog kunnen werken, tot 2 jaar na de laatste spuit.
En het maakt dus niet uit of je ongesteld wordt, eisprogen hebt, zelfs al word je iedere maand netjes ongesteld, dan nóg had hij ons niet geholpen, omdat de prikpil ervoor zorgt dat er gewoon niet ingenesteld kan worden.
Ik ben zó ongelovelijk boos.
Teleurgesteld ook, maar toch vooral boos, kwaad, pissed.
Dat de gynaecologendoktermeneer niet doet wat ik wil, soit, I get it, hij heeft gestudeerd, ik niet.
Dat we moeten wachten snap ik ook, geduld is een schone zaak.
Maar dat er nu wéér over mn gewicht begonnen werd, dat schoot me echt in het verkeerde keelgat.
Nu moet ik er misschien even bij vertellen waarom, anders lijk ik dalijk nog onredelijk ;-)
Een paar jaar geleden was ik nog tientallen kilo's zwaarder dan nu, bijna 2 keer zo zwaar als nu zelfs. Met hulp van een operatie ben ik toen heel veel gewicht kwijt geraakt. Ik ben klaar nu, iets te zwaar voor mn lengte, maar sorry hoor, na 65 kilo zeik je gewoon niet over die 3 BMI punten! Ik heb inmiddels 4 gynaecologen gezien in het ziekenhuis, en alle 4 brengen ze steeds weer mn gewicht ter sprake.
Dat ben ik nu écht beu. Klaar ermee! Get over it!
Ik wil me niet meer verdedigen, ik vind dat het logisch moet zijn voor een arts, die weet dat ik al zo'n lange weg afgelegd heb, mn gewicht mag best een keer besproken worden, maar ik heb nu al 4 keer uit gelegd dat het niet verstandig is om meer af te vallen ivm vitamine tekorten, en dat zuig ik niet uit mn duim!
Ze gaan nu contact opnemen met mn internist, en ik hoop, ik bid dat híj dan eens haarfijn uitlegt waarom ik niet meer af hoef te vallen en het zelfs beter is als ik stabiel blijf.
 De gyn zei in principe; het zou fijn zijn als je nog meer af zou vallen omdat de medicijnen dan beter werken, daarop zei ik dat dat niet zou gaan gebeuren omdat ik al veel was afgevallen en het goed en stabiel is zo. Meneer zei: nou dat is dan je eigen keus.
En dát he... daar ben ik nou zo boos om, want nee! het is niet mn eigen keus! Ik word er gewoon niet gezonder op. Alleen als je dat als patient zegt, kijken ze naar je alsof ze water zien branden.
De gyn gaf me wederom het gevoel dat hij dacht dat ik zat te liegen ofzo, dat ik geen zín heb om af te vallen (hee, wie heeft daar nu wél zin in...) dat ik express roep dat het voor mij niet gezond is om meer af te vallen.
Maar het is zo.
En toch he, als ik het hier zo op schrijf, dan snap ik die man eigenlijk nog wel ook.
Maar ik vind toch, het is niet zozeer wát hij heeft gezegd, maar hóé hij het zei.
Hij keek me niet eens aan terwijl hij praatte...
En daar moeten we dus in december terug.
1 afspraak kijk ik het aan, nog 1 keer krijgt hij een kans, want ik weet dat ik niet objectief ben, en ik weet ook dat hij een goede fertiliteitsarts is, maar ik vind het nu nog even een eikel.
Don't blame the messenger... misschien is dat het wel... ach... ik mag er in ieder geval euh 70 nachtjes over slapen.
Zucht. | 
